17. Karate - Pockets [Southern]



Alle albums bespreken voor het eind van het jaar, dat zit er niet meer in. Maar ik ga rustig verder met dit mooie indie jazz-rock album. Karate heeft de emo-kant steeds meer laten en de jazz-kant steeds meer laten zien. Op het vorige album resulteerde dit in 3 begaafde muzikanten die maar wat langs mekaar zaten te fröbelen. Op Pockets is het gevoel voor het liedje weer teruggevonden. Jazzy akkoorden, mooie lopende basslijnen en perfecte solo's. Geen noot teveel. De solo's in de nummers 'pines' en 'water' zijn perfect ingepast. Het karate van 2004 is melancholisch en toegankelijk. Het niveau van eerder werk wordt meerdere malen bereikt. In het voorjaar van 2005 zal Karate in de tivoli spelen. Kijken of ze het gepiel dan ook kunnen doseren.

18. Múm - Summer Make Good [Fat Cat]



IJslandse pracht. Uit dit land met zo weinig inwoners komt zo veel mooie muziek. Geisoleerd land van ijs ten midden van de moderne westerse wereld. Deze isolatie heeft zo zijn effect gehad op de taal, de mythes, legendes en ook op de muziek. De muziek van múm is zo vervreemd van alles wat gemaakt wordt door de niet-ijslanders. Kil en warm tegelijk, sprookjesachtig. Op het vorige múm album was er een zekere pop-kant te horen. Er waren liedjes, singles. Op Summer Make Good is het de sfeer die de boventoon voert. Opgenomen in een verlaten vuurtoren. De zee die tegen de kust aanslaat. Krakende planken. De vocalen die de een meenemen in de sprookjeswereld die múm creëert, en de ander de irritatiegrens laat bereiken. Fragmentarischer maar ook cohesiever. Het gaat uiteindelijk om de indruk die het gehele album bij je achterlaat. Op dit album dan ook geen uitschieters voor mij. Volgende lente zou de nieuwe van Sigúr Ros moeten verschijnen. Tot dan kan ik vooruit met dit pareltje.

Go Tedje Go

Ted Leo & The Pharmacists - Shake the Sheets



Ted Leo, ik heb zijn naam al een paar keer op het internet zien verschijnen. Nu had ik vanavond even tijd genomen om wat nieuwe muziek te ontdekken. En dus ging ik de meest recente langspelert van Ted Leo eens beluisteren. Meteen bij het eerste liedje dat ik hoorde, begon ik mee te wiebelen met mijn hoofd. Het was trouwens het 4de liedje op de plaat, winamp stond op shuffle. Maar de hele plaat bleef boeien, Amerikaanse sound met ook een Britse inslag. Elvis Costello, Strokes, Ben Folds Five, oude punk. HEt komt allemaal voorbij. Nu ga ik zijn vorige album Hearts of Oak eens beluisteren, volgens sommige is deze beter dan het hierboven besproken album. Het zal mij benieuwen...

19. Annie - Anniemal [672]



Lang voor het verschijnen van haar debuut, wees een vriend me op haar single 'chewing gum'. Nu ben ik over het algemeen niet zo van de bubblegum-pop, maar in dit nummer klonk alles zo perfect voor deze stijl. Alles overgoten met een laagje suiker, zo zoet was het. Annie die zingt/mijmert over hoe ze de mannen in haar leven zo vervangbaar als kauwgum ziet. Een paar maanden later hoorde ik het debuut. De kwaliteit van de single was op het gehele album aanwezig. Het nummer 'Heartbeat' als ultieme dansvloerkraker (al hoor ik hem niet zo vaak die enkele keren dat ik op een dansvloer te vinden ben). Waar je in dit nummer beats verwacht, komen live-drums voorbij. De structuur is buitengewoon ingenieus, en het is zo catchy als een pop-track hoort te zijn. Kylie eat your heart out..

The Arcade Fire Live Video

power out [7 kettles] live video.
erg vet

Clickez here

en een erg vette live show ter download [mp3]
clickez here

20. The Thermals - Fuckin' A [Subpop]



Ten tijde van het debuut heb ik me hevig tegen de thermals afgezet. Ik nam de moeite niet om door de kutproductie heen te luisteren. De hele hype erom heen maakte me ook schuw, aangezien een aantal recente hypes ook vies tegen vielen. GEM en nog meer van dat materiaal. Dit tweede album klonk wat beter en dus viel me de kwaliteit en kracht van de nummers meteen op. Kort maar krachtig. Live was het soms wat eenvormig en verloor het zijn kracht na een half uurtje. Maar de kracht die op deze plaat ligt plus de pakkende refreintjes maakt dit voor mij een van de leuke -gedachten-op-nul-en-meeblére-platen van het jaar.

The Good Life 2005 Europe Tour

Tussen al mijn jaarlijst geneuzel ook nog wat andersoortig muzikaal nieuws. The Good Life gaat weer touren. Band van Tim Kasher (ook (lees vooral) bekend van Cursive). Leuke indiepop met geweldige teksten. Op het laatste album "album of the year" is de electronica wat minder aanwezig en draait het meer om het liedje in de traditionele zin. Rijke instrumentatie zoals we die van labelgenoten Bright Eyes kennen.

Ze spelen 3 keer in Nederland,
13 januari in Paradiso, Amsterdam
16 januari in Ekko, Utrecht
30 januari in Rotown, Rotterdam

checken die handel
op de website van Saddle Creek staat het complete tourschema.

mp3
A New Friend [Album of the Year, 2004]
Notes in his Pockets [Album of the Year, 2004]
Always a Bridesmaid [Lovers Need Lawyers EP, 2004]
Early Out the Gate [Black Out, 2003]
I Am An Island[Black Out, 2003]

21. Lali Puna - Faking the Books [Morr Music]



En wie speelt er mee in lali puna, het is die gloeiende markus archer weer. Deze duitser speelt in meer bands dan derrick krimi's heeft gemaakt. Nu is zijn rol in Lali Puna beperkt tot de bassgitaar. Stereolab, motorik, krautrock gooi het in een mixer en je krijgt Lali Puna. Een schattig aziatisch meisje is het toefje op dit heerlijk oorvoedsel. Live ook goed, op het album leuk en pakkend. Dus in het jaarlijstje ermee. En ik zet hem nog een keer op....

22. Feist - Let It Die [Arts & Crafts]



Ik las ergens een alternatieve Norah Jones. Norah Jones is mooi, sfeervol en leuk maar soms iets te sky radio. En dus dacht ik, laten we feist dan maar eens proberen. Laverend tussen Franse chansons en experimentele popliedjes laat mevrouw Feist horen wat ze in huis heeft. Na samengewerkt te hebben met peaches en broken social scene nu haar eigen album. Een leuk album maar geen meesterwerk. Toen ik haar dit jaar op bazar curieux zag, solo met een boss loopstation was ik verkocht. Eigen gitaar partijen samplen en overheen soleren, idem dito met haar zang. Thuisn og een keer het album geluisterd, en toen pas viel me op hoe goed de liejdes in mekaar zitten. Als een liedje solo kan blijven staan, kaal en puur, dan zit het wel snor.

23. Interpol - Antics [Matador Records]



De altijd moeilijke 2de. Het geweldige debuut van Interpol, turn on the bright lights is dat te overtreffen. Interpol nam de tijd en ging niet te snel weer de studio in. Iets wat je vaak ziet en waar geforceerde albums hun conceptie vinden. NARC en length of love werden al live gespeeld en lieten een iets rauwer en minder pakkend interpol horen. Tekstueel is Antics een enorme vooruitgang, de teksten lijken nu ook nog eens ergens over te gaan. Metaforen en beeldspraken schetsen de maatschappij zoals zanger Paul Banks deze ziet. De muziek is diepgaander, er spelen meer dingen op de ondergrond. Bij het debuut wist ik nooit welke track ik nu hoorde, was het PDA of obstacle 2. Hier is de diversiteit tussen de tracks wat groter. Meer luisterbeurten nodig gehad, maar als het kwartje valt blijkt toch dat zelfs de 2de erg mooi is. Al blijft de eerste keer speciaal.

24. Sun Kil Moon - Ghosts of the Great Highway [Jet Set Records]



Mark Kozelek, bekend van Red House Painters, is gezegend met een stem waar zelfs de meest macho uitsmijter tranen van in de ogen krijgt. Sun Kil Moon, is zijn nieuwste muzikale uitingswijze, naast een aantal solo uitspattingen. Opener Glenn Tipton is de start van een dromerige tocht over de grote snelweg. In dit nummer blijft het acoustische en minimaal. Salvador Sanchez is een hypnotiserend nummer rond een riff vol distortion. Het experiment wordt niet geschuwd, en het instrumentarium is ook rijk. De stem van Kozelek komt volledig tot zijn recht, en nu is het wachten op het 2de album...en nog meer shows in Nederland..en ik twijfel nu mischien issie wel uit 2003....

25. The Faint - Wet From Birth [Saddle Creek Records]



Over dit album zat ik sterk te twijfelen of ik het wel in mijn jaarlijst zou opnemen. Het is het minste album van The Faint. Iets te makkelijk en te gelikt op momenten. Maar met ook een aantal zeer sterke tracks als desperate guys, southern belles in london sing en the birth. Het was een overgangsalbum volgens zanger Todd Baechle. Ik ben benieuwd welke kant ze opgaan. De duistere kant van de vorige albums weer wat meer opzoeken lijkt me verstandig, dit is soms iets te poppy, gelikt en pakkend. Live daarentegen brengt the Faint een live-set waar je u tegen mag zeggen. Vette visuals, en strak geluid. De basssynth is goed vertegenwoordigd. Dus nog net in mijn jaarlijstje, maar het is kantje boord....

Jaarlijst galore 2004

1. The Arcade Fire - Funeral
2. Sufjan Stevens - Seven Swans
3. The Good Life - Lovers Need Lawyers EP
4. Timesbold - Eye Eye
5. Castanets - Cathedral
6. Efterklang - Tripper
7. Bright Eyes/Neva Dinova - One Jug Of Wine, two vessels EP
8. Modest Mouse - Good News for people who love bad news
9. pinback - summer in abaddon
10.nick cave - lyre of orpheus/abbatoir blues
11.Elizabeth Anka Vajagic - Stand With The Stillness Of This Day
12.Shannon Wright - Over the Sun
13.xiu xiu - fabulous muscles
14.frog eyes - the folded palm
15.The Good Life - The Album of the Year
16.encre - flux
17.karate - pockets
18.Mum - summer make good
19.annie - anniemal
20.thermals - fucking a
21.lali puna - faking the books
22.feist - let it die
23.interpol - antics
24.sun kil moon - ghost of the great highway
25.the faint - wet from birth

de volgorde doet er niet zoveel toe, alleen hoort the arcade fire op 1. Er zijn nog tig dingen die ik ben vergeten. Zoals bv. beep beep. maar je kunt nie talles hebben.
verwacht per cd een korte bespreking in de nabije toekomst..