the strokes
The Strokes,
de meeste mensen in mijn omgeving hebben een haat-verhouding met deze band, ik heb toch een liefde-verhouding met de band. Het 2de album was dan wel niet zo sterk als het eerste album, het bevatte wel weer een aantal zeer memorabele riffs en songs, ik noem het uiterst verveelde 'Under Controle'.
Het internet verschaft mij toegang tot het 3de album;
De openingstrack 'you only live once' laat het bekende strokes geluid horen, staccato gitaartjes, heerlijke kleine riedeltjes die erover heen dwarrelen. Het geluid wat gem nu zo goed na kan doen, alleen zijn The Strokes geevolueerd sinds het eerste album. Single 'Juicebox' zit toch net wat anders in elkaar dan verwacht. De naysayers spreken weer van cut-and-paste-rock, terwijl deze mensen dit soort muziek van andere bands weer geweldig vinden. Je mag The Strokes natuurlijk niet tof vinden.
Het neigt soms ook best naar metal-esque uitbarstingen zoals in 'Heart In A Cage', dat het miljonairskindjes zijn is leuk voor in de bio, dat ze goede muzikanten zijn maakt de muziek veel interesssanter.
Deze heren lijken nog enigzins rock n roll, in tegenstelling tot veel onzin dat tegenwoordig uit de UK komt. Kaiser Chiefs zijn leuke jongetjes en die jongetjes bij art brut ook. Maar een coolheid van The Strokes ontbreekt toch.
Hoe geweldig dit album na een aantal luisterbeurten is weet ik nog niet. De eerste luisterbeurt doet mij in ieder geval al deugd.
de meeste mensen in mijn omgeving hebben een haat-verhouding met deze band, ik heb toch een liefde-verhouding met de band. Het 2de album was dan wel niet zo sterk als het eerste album, het bevatte wel weer een aantal zeer memorabele riffs en songs, ik noem het uiterst verveelde 'Under Controle'.
Het internet verschaft mij toegang tot het 3de album;
De openingstrack 'you only live once' laat het bekende strokes geluid horen, staccato gitaartjes, heerlijke kleine riedeltjes die erover heen dwarrelen. Het geluid wat gem nu zo goed na kan doen, alleen zijn The Strokes geevolueerd sinds het eerste album. Single 'Juicebox' zit toch net wat anders in elkaar dan verwacht. De naysayers spreken weer van cut-and-paste-rock, terwijl deze mensen dit soort muziek van andere bands weer geweldig vinden. Je mag The Strokes natuurlijk niet tof vinden.
Het neigt soms ook best naar metal-esque uitbarstingen zoals in 'Heart In A Cage', dat het miljonairskindjes zijn is leuk voor in de bio, dat ze goede muzikanten zijn maakt de muziek veel interesssanter.
Deze heren lijken nog enigzins rock n roll, in tegenstelling tot veel onzin dat tegenwoordig uit de UK komt. Kaiser Chiefs zijn leuke jongetjes en die jongetjes bij art brut ook. Maar een coolheid van The Strokes ontbreekt toch.
Hoe geweldig dit album na een aantal luisterbeurten is weet ik nog niet. De eerste luisterbeurt doet mij in ieder geval al deugd.

